ಡಾ. ಸರ್ವಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್

ಡಾ. ಸರ್ವಪಲ್ಲಿ ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ (1888–1975) ಹೆಸರಾಂತ ತತ್ತ್ವಜ್ಞ, ಶಿಕ್ಷಕ, ಲೇಖಕ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಎರಡನೇ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಹಾಗೂ ಮೊದಲ ಉಪರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಆಗಿದ್ದರು. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಬಡ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅವರು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು, ದೇಶಿ ಹಾಗೂ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಸರಾಗಿದರು.

ಅವರು ಮದ್ರಾಸ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು, ಮೈಸೂರು, ಆಂಧ್ರ, ಕಲ್ಕತ್ತಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಹಾಗೂ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. UNESCO ಮತ್ತು ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು.

ಭಾರತ ರತ್ನ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಫೆಲೋಶಿಪ್, ಟೆಂಪಲ್ಟನ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗಳಿಸಿದ ಅವರು Indian Philosophy, The Philosophy of the Upanishads ಮುಂತಾದ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5 ರನ್ನು ಅವರ ಜನ್ಮದಿನದ ಅಂಗವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನುಡಿಗಳು

ಪ್ರೇಮ

ಪ್ರೇಮ ಬೆಂಕಿಯು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸುತ್ತದೆ

ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ತಿಳಿವಳಿಕೆ

ಶಿಕ್ಷಣದ ನಿಜವಾದ ಫಲಿತಾಂಶ ಎಂಬುದು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವ, ಸೃಜನಶೀಲ ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬೇಕು – ಅವನು ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಹೆದೆಯದೆ ಎದುರಿಸಬಲ್ಲವನು.

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳು ಕೇವಲ ಪದವಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ; ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಚಾರಶೀಲ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಕರು ನಮ್ಮ ತಲೆಕೆಳಗಾಗುವವರು ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮನ್ನೇ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವವರು.

ಶಿಕ್ಷಕರು ದೇಶದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಆಗಬೇಕು – ಅವರು ಜನಾಂಗದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಕಲಿಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಅನುಭವವೇ ವಿದ್ಯೆಯ ನಿಜವಾದ ಫಲ. ಜ್ಞಾನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ರೂಪ ಪಡೆಯಬೇಕು

ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ

ಜ್ಞಾನವು ಶಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಪೂರ್ಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸಂತೋಷಪೂರ್ಣ ಜೀವನವು ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿ ಅಥವಾ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಾಧ್ಯ.

ಧರ್ಮ, ನೀತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವೀಕ್ಷಣೆ

ಧರ್ಮವು ನಡವಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ – ಕೇವಲ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ.

ಧರ್ಮ ನಿಜವಾದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಶಕ್ತಿ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಅನ್ಯಾಯ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಪಾತದ ಶತ್ರುವಾಗಿದೆ.

ಆತ್ಮನು ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವಶಕ್ತಿಯ ತತ್ವವಾಗಿದೆ. ಅದು ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಸತತವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.

ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ, ನರಳುತ್ತಾನೆ – ಅವನ ಜ್ಞಾನ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ತೋರುತ್ತದೆ.

ವಾಸ್ತವದೊಂದಿಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ಇದ್ದಾಗಲೆ ನೈತಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಸಾಧ್ಯ.

ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿರ್ಮಾಣ

ಪುಸ್ತಕಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ನಡುವೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಸಾಧನಗಳಾಗಿವೆ.

ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಎಂದರೆ ಮಿತ ಮನಸ್ಸು, ಅಮಿತದ ಜೀವಮಾನದ ಮುಂದೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಶಿಸ್ತಾದ ಭಾವನೆ.

ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನ

ನಿಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಅವನಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದೀರಿ.

ಯಾರೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟವರು ಅಲ್ಲ. ಪಾಪಿಯು ಕೂಡ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು – ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯ.